Author :
Abstract
Yapay zekâ algoritmalarının gazeteciliğe entegrasyonu ile habercilik pratiğinin doğuracağı etik sonuçlar hiç olmadığı kadar titizlikle üzerinde durulmayı gerektirmektedir. Zira yapay zekâ uygulamaları, haber üretim süreçlerinden okuyucu-izleyici katılımı ve etkileşimine kadar çeşitli aşamalarda başarıyla kullanılırken, doğru habere erişim güçlüğü ve önyargının yaygınlaşması gibi dezenformasyon potansiyelini besleyebilmektedir. Bu çalışmada gazetecilikte yapay zekâ kullanımının doğuracağı olası etik ikilemler üzerinde durularak bu ikilemlerin gelecekteki projeksiyonlarına yönelik kısa bir değerlendirme yapılmaktadır. Teorik düzlemdeki tartışmalar ve çözüm önerileri bir kenara bırakılırsa, yapay zekânın gazeteciliğe entegrasyonu sürecinde karşılaşılabilecek etik açmazların pratikte birtakım yapısal güçlükler ile karşılaşması muhtemel görünmektedir. Zira sürdürülen tartışmalar ve alınması planlanan önlemler, somut durumun doğuracağı sonuçlara göre çözüm öne sürmek ya da sürememekten ziyade “apriori” etik çerçeveler tasavvuruna ilişkin bir referans noktası olma özelliği göstermektedir. Nitekim muhtemel çözüm önerilerinin medya yayın politikalarının salt iktidar gücü etrafında temerküz olan çıkar gruplarının talepleri doğrultusunda şekillendiği bir küresel sistemde hayata geçirilebilmesi pek olası değildir. Bu noktada gazeteciliğin yapay zekaya entegrasyonu sürecinde üzerinde durulması gereken ve belki de asıl büyük endişe kaynaklarından biri dezenformasyona alıştırılmış bir kamuoyunun oluşturulabilme ihtimali olarak karşımıza çıkmaktadır.
Keywords
Abstract
The integration of artificial intelligence algorithms into journalism necessitates unprecedented rigorous consideration of the ethical implications for news practice. While AI applications are successfully used in various stages, from news production processes to reader-viewer participation and interaction, they can also foster disinformation potential, such as difficulty accessing accurate news and the spread of bias. This study focuses on the potential ethical dilemmas that may arise from the use of artificial intelligence in journalism and provides a brief assessment of future projections of these dilemmas. Leaving aside theoretical discussions and proposed solutions, it seems likely that the ethical dilemmas that may be encountered in the process of integrating artificial intelligence into journalism will face a number of structural difficulties in practice. The ongoing discussions and planned measures serve not so much as a matter of proposing solutions based on the concrete consequences of the situation, but rather as a point of reference regarding the conception of "a priori" ethical frameworks. Indeed, it is unlikely that potential solutions can be implemented in a global system where media broadcasting policies are shaped solely according to the demands of interest groups concentrated around the power of the government. At this point, one of the main concerns that needs to be addressed in the process of integrating artificial intelligence into journalism is the possibility of creating a public accustomed to disinformation.
